Gueridon tafel “ontvoering van Europa”, verguld hout en porselein

Hoogwaardig bijzettafeltje van verguld hout met borden van Sèvres-porselein. In het midden toont het ronde porseleinen bord „De ontvoering van Europa” van Jean-Baptiste Marie Pierre (1750) tegen een “hemelsblauwe” achtergrond. In werkelijkheid is het een prachtige afbeelding van Lodewijk XVI, aangezien deze is omringd door portretten van zijn vrouwelijke entourage, zoals Marie-Antoinette. Het vergulde hout is elegant en van hoge kwaliteit. Een zeldzaam stuk op de antiekmarkt.

Afmetingen: diameter: 82 cm – H 76 cm

Franse school uit het midden van de 19e eeuw.

Dit soort prestigieuze bijzettafeltjes stond niet zomaar ergens in een kamer: het stond op een specifieke plek, vaak in het midden van een salon of een galerij, en was eerder bedoeld om naar te kijken dan om te gebruiken, een waar manifest van politieke macht en ambachtelijk vakmanschap.

De “Table des Maréchaux” is een van de meest opvallende voorbeelden van dit genre. Het werd vervaardigd in de Manufactuur van Sèvres aan het begin van de 19e eeuw tijdens het Eerste Keizerrijk, in opdracht van Napoleon Bonaparte zelf. Het blad van Sèvres-porselein toont de portretten in medaillons van de maarschalken van het Keizerrijk – vandaar de naam – omringd door militaire taferelen en versieringen met kenmerkende keizerlijke motieven: lauwerkransen, adelaars en weelderige vergulde versieringen.

Lit: De mythe van de ontvoering van Europa is een van de beroemdste uit de Griekse mythologie. Zeus, koning van de goden op de Olympus, ziet Europa, dochter van de Fenicische koning Agenor, terwijl zij met haar vriendinnen aan de kust van Sidon speelt. Onder de indruk van haar schoonheid, koestert hij onmiddellijk het verlangen haar te verleiden.

Om haar te benaderen zonder haar bang te maken – en zonder de jaloezie van zijn vrouw Hera te wekken – verandert Zeus in een onberispelijk witte stier, van buitengewone zachtheid en schoonheid. Het dier mengt zich onder de kudde runderen van Agenor en nadert Europa langzaam. Geïntrigeerd en gecharmeerd door dit zo mooie en vredige dier, aait de jonge vrouw zijn flank, vlecht bloemenslingers om zijn nek en klimt uiteindelijk op zijn rug, waarbij ze haar vriendinnen uitnodigt hetzelfde te doen.

Op dat moment springt Zeus in actie. In een razende galop snelt hij naar de zee en stort zich erin, met Europa alleen op zijn rug, doodsbang, zich vastklampend aan de hoorns van de stier. De twee steken de Middellandse Zee over naar het eiland Kreta, waar Zeus zijn goddelijke gedaante weer aanneemt. Hij verenigt zich met Europa in een grot, onder platanen die, naar men zegt, onsterfelijk werden als getuigenis van deze vereniging.

Deze stichtingsmythe heeft de eeuwen doorstaan: ze geeft haar naam aan het Europese continent en symboliseert, afhankelijk van de interpretatie, de ontmoeting tussen Oost en West, de onweerstaanbare kracht van het goddelijke verlangen, of zelfs de overgang van een beschaving naar een nieuwe wereld.