Bronzen beeld “Bacchus als kind”, naar James Pradier

Groot bronzen beeld van Dionysos of Bacchus als kind, vastgehouden door een vrouw die op een leeuwenhuid ligt. Een bronzen beeld dat het midden houdt tussen romantiek en sensualiteit. Gesigneerd op het voetstuk met de vermelding “Hors concours”. Tijdperk van Napoleon III. Prachtige vergulde patina op een donkergroene voet.

Afmetingen: H 51 cm – B 54 cm x 30 cm

Frankrijk, Napoleon III.

Lit: Jean-Jacques Pradier, bekend als ‘James’, werd op 23 mei 1790 in Genève geboren en toonde al op zeer jonge leeftijd een uitzonderlijk talent voor beeldhouwkunst. Hij volgde een opleiding in Parijs in het atelier van François-Frédéric Lemot aan de École des Beaux-Arts en won in 1813 de Prix de Rome. Zijn verblijf in de Villa Medici (1814–1819) stelde hem in staat een diepgaand inzicht te verwerven in de klassieke kunst, die de basis vormde voor zijn gehele oeuvre. Bij zijn terugkeer in Parijs nam zijn carrière een hoge vlucht. In 1819 werd hij verkozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts en werd hij docent aan de École des Beaux-Arts, waar hij een nieuwe generatie beeldhouwers opleidde, waaronder Auguste Clésinger. Als officieel kunstenaar bij uitstek ontving hij zijn hele leven lang belangrijke opdrachten van de staat en nam hij een centrale plaats in binnen het Parijse kunstleven.
Pradier, die zich tussen het neoclassicisme en de romantiek bevond, blonk uit in de weergave van de vrouwelijke vorm met een ongeëvenaard technisch meesterschap in het bewerken van marmer. Tot zijn beroemdste werken behoren: Sappho (1852, Musée d’Orsay), Phryne (1845, Louvre), de Renommées op het graf van Napoleon in Les Invalides, de allegorische figuren bij de Madeleine in Parijs en de Molard-fontein in Genève. Zijn oeuvre omvat meer dan 200 sculpturen die musea en monumenten in heel Europa sieren.
In 1833 trouwde hij met Louise d’Arcet, wier onstuimige karakter Gustave Flaubert zou inspireren tot het creëren van het personage Emma Bovary – Louise had namelijk een affaire gehad met de schrijver. Het echtpaar scheidde in 1845. Pradier stond dicht bij literaire kringen en rekende Victor Hugo, Théophile Gautier, Alfred de Musset en Flaubert tot zijn vrienden.
James Pradier stierf op 4 juni 1852 in Rueil-Malmaison, waarbij hij zijn werk aan het graf van Napoleon onvoltooid achterliet. Hij blijft een van de onbetwiste meesters van de 19e-eeuwse Franse beeldhouwkunst.